Kies je voor gezondheid of voor de economie? Met dit dilemma worstelen alle landen tijdens deze coronacrisis. Voor India is er eigenlijk geen keuze: als de lockdown nog langer door zou gaan sterven mensen eerder van de honger dan door het virus.

Al jaren ondersteunt Wilde Ganzen projecten in India. “We hebben gezien dat het land een enorme economische groei heeft doorgemaakt”, vertelt projectmedewerker Johanne van Dijk. “Maar we zien ook dat vooral de middenklasse en de rijke bovenlaag hiervan profiteert. De mensen die onderaan de maatschappelijke ladder staan moeten iedere dag maar zien te overleven.”
En daar zit precies het probleem: deze mensen hebben geen spaarrekening. Elke dag is een strijd. Een strijd om werk, een strijd om wat geld te verdienen en een strijd om eten op tafel te krijgen. Valt de kans op werk weg, dan stort hun leven in elkaar.

Miljoenen dagloners gingen terug naar huis

Dat beaamt ook Alex Johnson Paul. Hij adviseert Wilde Ganzen bij veel projecten in India en heeft een eigen stichting om de armen in zijn omgeving te steunen. “Deze mensen zaten al in een benarde situatie. Om rond te komen werd er geld geleend, wat tegen woekerrentes weer terug betaald moest worden. Toen de coronamaatregelen werden ingevoerd zag je miljoenen dagloners te voet uit de steden wegvluchten, terug naar hun dorp van herkomst, soms honderden kilometers verderop.” Ze moesten wel. Vaak wonen ze op hun werk. Sluit de fabriek, dan is ook hun slaapplek verdwenen. En wie een eigen hutje had, kon de kosten niet meer betalen. Dan maar terug naar familie.

Alex Paul Johnson (rechts) en zijn vrouw Agnes delen zakken met rijst uit aan mensen die zonder werk en inkomen zitten.
Alex Paul Johnson (rechts) en zijn vrouw Agnes delen zakken met rijst uit aan mensen die zonder werk en inkomen zitten.

“Het is maar afwachten of al deze mensen hun baan weer terugkrijgen. Door de lockdown en het gereis werd de situatie alleen maar erger”, vertelt Alex. “Als straks ook nog goed opgeleide werkers uit de Golfregio terug naar huis komen, wordt de situatie helemaal een ramp. Dan is er voor de allerarmsten helemaal geen werk meer te vinden.” Alex verwacht dan ook dat het misschien wel vijf jaar gaat duren voordat India economisch hersteld is van de coronamaatregelen.

Eerlijke rechten en rechtvaardige arbeidsvoorwaarden
“Iemand moet zich het lot van deze mensen aan gaan trekken!” Die noodkreet komt van Theodore Mascarenhas. Hij is bisschop van de Jezuïeten in Ranchi, gelegen in een van de allerarmste gebieden in het noorden van India. Wilde Ganzen steunt al jaren onderwijsprojecten van de Jezuïeten omdat zij op afgelegen plekken goede scholen hebben gebouwd waar iedereen welkom is. Ze maakten een documentaire over het lot van arme mensen in deze crisis en roepen op tot eerlijke rechten voor iedereen, een goed basissalaris en rechtvaardige arbeidsvoorwaarden.

Voedselpakketten en medicijnen

Wilde Ganzen trekt zich het lot van de dagloners erg aan. “Dat deden we altijd al, maar de afgelopen maanden hebben we extra noodhulp gegeven”, vertelt Johanne. “Zo werden er door de stichting Udavum Karangal in de grote stad Chennai 50.000 voedselpakketten uitgedeeld, waardoor we de ergste honger konden voorkomen bij daklozen, dagloners en mensen met een beperking.” Ook Alex kreeg voor zijn mensen hulp vanuit het Wilde Ganzen Coronafonds. Moeders en kinderen in het zuidelijkste puntje van India kregen zo extra voedsel en medicijnen.

Steven Vidyaakar van stichting Udavum Karangal deelde 50.000 voedselpakketten uit.
Steven Vidyaakar van stichting Udavum Karangal deelde 50.000 voedselpakketten uit.

Lokale fondsenwerving groot succes

Een organisatie die de hulp in India groots aanpakt is de Smile Foundation. Deze nonprofit-organisatie is de nationale partner van Change the Game Academy, het trainingsprogramma van Wilde Ganzen. Smile bereikt jaarlijks vijftien miljoen kinderen en hun gezinnen in alle uithoeken van het land. Toen de coronacrisis uitbrak zette de organisatie het project ‘India Shares’ op, waarmee rijke Indiërs en bedrijven opgeroepen werden hun landgenoten steunen.

Lay’s is een van de grote bedrijven in India die het project ‘India Shares’ steunt. In samenwerking met Smile Foundation werden 40.000 hygiënepakketten uitgedeeld, met mondmaskers en zeep.

En met succes: “We hebben twintig grote bedrijven bereid vonden geld te doneren”, vertelt Swatantra Gupta van Smile. “Daardoor konden we al tien miljoen (!) maaltijden uitdelen aan de meest kwetsbare mensen.” Een prachtig voorbeeld van lokale fondsenwerving. In elk ontwikkelingsland zijn er zo wel bedrijven en rijke mensen te vinden die wat geld kunnen missen. De trainingsprogramma’s van Change the Game Academy zijn erop gericht dit te stimuleren. “Mensen in India zijn zeker bereid te helpen”, vertelt Swatantra. “Maar India is een erg groot land, met een gigantische populatie. We hebben onze doelen bereikt, maar er zijn nog genoeg mensen die hulp nodig hebben. We blijven dan ook doorgaan met lokale fondsenwerving en het uitdelen van noodhulp.”

“Het wordt een grote uitdaging”

Ondertussen versoepelt de Indiase regering de lockdownmaatregelen. Ze moeten wel. Maar je ziet ook dat daardoor het coronavirus rap om zich heen grijpt. “Wij vinden dit natuurlijk heel zorgelijk”, zegt Johanne. “We begrijpen heel goed dat mensen weer aan het werk moeten. Tegelijk zijn er nog veel investeringen nodig in hygiënemaatregelen en huisvesting.” Swatantra vult aan: “De Indiase overheid komt met subsidiemaatregelen en steunpakketten voor kleine ondernemers. Nu is het afwachten of alle dagloners weer werk kunnen vinden. We moeten nog maar zien hoe zich dit allemaal ontwikkelt, maar het wordt een hele grote uitdaging.”