In het dorp Kifuruga in Tanzania hebben ze geen waterleiding. Vrouwen en meisjes lopen drie keer per week urenlang om water te halen, berg op en berg af met emmers van 20 liter per stuk. Met de aanleg van waterkranen in het dorp krijgen de vrouwen tijd voor het opzetten van eigen bedrijfjes en de meisjes mogen vaker doorleren. Met wat hulp is de oplossing nabij…

Een rij vrouwen loopt met emmers drinkwater op hun hoofd terug naar hun dorp in Tanzania.

Mama Samia komt uit het dorp Kinko en moest vroeger kilometers lopen om water te halen. Drie keer per week liep ze naar de enige veilige waterbron in de buurt. Tijdens het lopen droomde ze vaak over een eigen kraan. Al was het maar ergens in het dorp, zolang ze maar niet die berg meer op hoefde.

Een eigen waterkraan

Een paar jaar geleden kreeg haar dorp dankzij de inzet van de Tanzaniaanse organisatie Chamavita, de Nederlandse organisatie SPOT Tanzania en Wilde Ganzen eindelijk een eigen watervoorziening. Vanuit de bergen werden buizen aangelegd naar het dorp en op verschillende plekken werden waterkranen gebouwd. Het hele dorp had er geld voor ingezameld en samen groeven ze sleuven voor de buizen. Voor mama Samia was het een keerpunt in haar leven.

Een beetje jaloers

In het afgelegen Kifuruga zijn ze best een beetje jaloers op mama Samia en haar dorpsgenoten. Zij willen ook graag een waterleiding in hun dorp, want zij zijn nog wel elke week vele uren kwijt aan het ophalen van water, het sjouwen met zware jerrycans en het wassen van kleren in emmers op de grond.

“Doordat meisjes hun moeders minder hoeven te helpen, zijn vaders eerder geneigd toestemming te geven om door te mogen leren.”

Typisch vrouwenwerk

“Water halen is typisch vrouwenwerk”, vertelt Kees Kempenaar van SPOT Tanzania. Vanuit Nederland zorgt hij voor de financiering van waterprojecten en geeft hij af en toe advies. “Zij staan dan ook te springen om de aanleg van de watervoorziening. Bij die kranen komen straks wastafels zodat de vrouwen gemakkelijker hun kleding kunnen wassen en minder rugklachten krijgen.”

 

 

Ja, ik steun de wens van deze vrouwen

 

Eigen inkomsten

Met een eigen waterleiding houden de vrouwen tijd over. Tijd die ze kunnen investeren in het verdienen van geld bijvoorbeeld. Zo besteedt mama Samia haar uren in haar theehuis en verkoopt ze eigen verbouwde groente; van de winst kan ze het schoolgeld voor haar dochter betalen. “Want ook dat laatste is een belangrijk gevolg van een eigen waterleiding”, zegt Kees.

Mwanjela

Een slimme watermanager

Dit waterproject wordt in goede banen geleid door Hande Mwanjela. Hij werd in 1954 geboren in een dorp op het platteland van Tanzania. Zijn familie was arm en kon het schoolgeld niet betalen. Hande bleek erg slim en mocht gelukkig doorleren, de overheid betaalde zijn studie. Eenmaal ingenieur besloot hij zich in te zetten voor andere mensen die in armoede leven. Als projectleider bij Chamavita verbetert hij de drinkwatervoorziening op het platteland. “Ik ken hem al meer dan 25 jaar”, vertelt Kees Kempenaar van SPOT Tanzania. “Hij is een hele harde werker en kan goed uitleggen wat het probleem is en wat er moet gebeuren. Hij spreekt de lokale taal en kan goed met de dorpsoverheden omgaan.”

Ja, ik geef voor water

Om dit project te realiseren is 41.261 euro nodig.

Met dit bedrag worden:

  • Waterbuizen en een grote watertank aangelegd
  • 14 kranen en wastafels in het dorp gebouwd
  • Mensen uit het dorp opgeleid voor onderhoud en het vormen van een watercomité

Dit gaat zorgen voor:

  • Betere gezondheid door schoon drinkwater
  • Meer tijd om geld te verdienen voor vrouwen
  • Meer kansen voor meisjes om door te leren

In Kifuruga kijken ze reikhalzend uit naar nieuwe tijden. Samen met u kunnen wij ook dit laatste dorp in de omgeving aansluiten op een waterleiding. Met eigen kranen en wastafels zullen de vrouwen straks meer tijd hebben om geld te verdienen en mogen de meisjes vaker doorleren. Prachtige resultaten die we in de omliggende dorpen al hebben zien gebeuren.

Helpt u mee om de aanleg mogelijk te maken en de last van de vrouwen te verlichten? Alvast hartelijk dank!

Veelgestelde vragen

Veilig drinkwater is voor iedereen belangrijk. In Tanzania heeft bijna de helft van de mensen geen toegang tot schoon drinkwater, waardoor ze urenlang bezig zijn met water halen.

De natuurlijke waterbronnen liggen ongeveer vijftien kilometer bij het dorp vandaan. Deze bronnen liggen in de bergen. De dorpsbewoners hebben ook de mogelijkheid water te kopen in naburige dorpen, maar ook daarvoor moeten ze vele kilometers lopen. Er zijn tevens waterverkopers die op motors rondrijden en water thuisbezorgen, maar dat is duurder en voor de meeste inwoners van Kifuruga niet te betalen.

In het dorp wonen 1370 mensen. Het dorp ligt in de gemeente Kinko waar ongeveer 60% van de mensen inmiddels toegang heeft tot een watervoorziening. Wilde Ganzen heeft in het verleden meerdere waterprojecten in de regio ondersteund.

Hygiëne is een groot probleem als je geen directe toegang hebt tot schoon drinkwater. In het dorp zijn ook geen toiletten. Ook al weten de mensen dat ze geen vervuild water moeten drinken of dat ze het eerst moeten koken, toch zijn watergerelateerde ziektes veel aanwezig. Daarnaast hebben vrouwen rugklachten door het gesjouw met water en het wassen van kleding in emmers.

Het gaat hier om een zwaartekrachtsysteem. Het water wordt opgevangen bij een bron in de bergen en via leidingen, die een natuurlijk verloop hebben, beneden naar het dorp geleid. Er zijn dus geen pompen – en brandstof – voor nodig.

Het initiatief voor dit waterproject ligt bij de inwoners van Kifuruga. Aan de ondersteuning zijn een aantal voorwaarden verbonden. Van de dorpelingen wordt een eigen bijdrage verwacht, die neerkomt op 10 tot 15% van het totale projectbudget. Ook moeten ze vrijwilligerswerk doen. Zo hebben ze zelf de waterbron aangewezen, het landmeetwerk betaald en de vergunningen geregeld. Als de uitvoering straks begint, helpen de inwoners mee bij het graven van de sleuven voor de waterbuizen. Twee inwoners helpen tijdens de bouw de loodgieters en metselaars, waardoor ze leren hoe het systeem werkt en moet worden onderhouden. Voor elke kraan wordt een ‘tappuntbeheerder’ aangewezen die toeziet op gebruik en schoonmaak. Een watercomité zorgt ervoor dat de bewoners meebetalen aan de kosten van het onderhoud.

Het dorp heeft een watercomité benoemd, dat bestaat uit zes personen. Het is wettelijk verplicht dat de helft uit vrouwen bestaat. Twee inwoners zijn aangewezen voor het onderhoud. Voor elk watertappunt wordt een verantwoordelijke gekozen. Deze dorpelingen, tappuntbeheerders (Domestic Point Care Takers) genoemd, volgen gedurende de constructiefase een eenvoudige training in leiderschap, organisatie en boekhouden. De tappuntbeheerders moeten ervoor zorgen dat de omgeving van het tappunt schoon blijft, dat de kraan goed blijft functioneren en dat de waterbijdrage van de families die deze kraan gebruiken, wordt opgehaald.

De overheid van Tanzania heeft ambitieuze doelen om miljoenen mensen van schoon drinkwater- en toiletten te voorzien. Het ontbreekt vaak aan geld en een goede organisatie. Het tempo waarin dorpen toegang krijgen tot schoon drinkwater is laag en zeker een afgelegen dorp als Kifuruga had zonder onze hulp nog jarenlang moeten wachten op enige vooruitgang.

Het hele project kost 41.261 euro en 60 cent. De grootste kostenposten zijn de aanleg van de buizen, de aankoop van een watertank voor de opvang van het water, het bouwen van veertien waterkranen in het dorp, het geven van trainingen aan de inwoners en administratiekosten.

Gelukkig zijn er op het platteland van Tanzania (nog) geen grote gezondheidsproblemen. Er gelden ook geen strenge coronamaatregelen, zodat de bouw van dit project gewoon door kan gaan. Met de komst van waterkranen in het dorp kunnen de inwoners zich nog beter wapenen tegen het virus. Ze krijgen zeep en uitleg over hygiëne en hoe ze zichzelf kunnen beschermen.

Doordat onderhoud goed geregeld is, kan dit project zonder hulp verder. Bewoners betalen maandelijks een bijdrage, er is kennis en gereedschap aanwezig voor reparaties en bij grote problemen staat een lokaal drinkwaterbedrijf klaar om mee te helpen. Bij eerdere waterprojecten in de omgeving werkt het systeem al vele jaren zonder problemen.

Dit jaar gaat de bouw van start. Het duurt enkele maanden voordat het is afgerond. Over een jaar hopen we te melden hoe het is afgelopen met dit waterproject.