Over de hele wereld wonen mensen die voor hun inkomen, voedsel, water en cultureel welzijn afhankelijk zijn van het landschap waarin ze leven. Vaak zijn deze lokale en inheemse gemeenschappen al generaties lang de hoeders van het landschap. Daardoor hebben zij een grondige kennis van de manier waarop hun omgeving in stand moet worden gehouden.
De bescherming van de natuur staat echter steeds meer onder druk door (economische) belangen van de overheid, het bedrijfsleven en mensen uit hun eigen gemeenschap. Dit leidt tot het verlies van natuur, afbrokkeling van traditionele bestuurssystemen, overexploitatie van natuurlijke hulpbronnen op hun land en milieuvervuiling.
Lokale bewoners die het verlies van hun land en overexploitatie van natuur en natuurlijke hulpbronnen willen tegengaan, verenigen zich vaak in kleine gemeenschapsorganisaties. Zij werken en leven in prachtige landschappen met veel natuur, maar onder moeilijke omstandigheden. Hun rechten worden vaak niet erkend en hun kennis niet op waarde geschat. Dit gebrek aan erkenning wordt versterkt door hun beperkte toegang tot fondsen en beperkte zichtbaarheid op nationaal en internationaal niveau.
