Onze donateur Jacqueline Kraft van Ermel: Wat mij inspireert is…

Maak kennis met Jacqueline Kraft van Ermel: harde werker, vrijwilliger en wereldburger. “Ik voel me betrokken bij de wereld en de mensen om me heen. Naast mijn freelance klussen doe ik vrijwilligerswerk en ik geef goede doelen graag een deel van mijn verdiende boterham. Sinds kort heb ik dit ook geregeld in mijn testament.”

Aan de Erasmus universiteit in Rotterdam is Jacqueline verantwoordelijk voor het organiseren van een speciaal leerprogramma. “Daarbij gaat het om het verbinden van directeuren, docenten en deelnemers. Ontzettend leuk.” Daarnaast werkt Jacqueline als vrijwilliger bij Humanitas, waar ze mensen helpt met hun financiële administratie. “Dat geeft me niet alleen voldoening, het contact met anderen inspireert mij ook enorm. Ik vind het heerlijk om de verhalen van mensen te horen. Sommige uitspraken of meningen ervaar ik als kleine cadeautjes. Ik kan ervan leren en voel me erdoor gemotiveerd.”

Reizen en ontmoeten

“Ook doordat ik veel in Aziatische landen reis – mijn roots liggen in Indonesië – ontmoet ik veel mensen. Dan denk ik vaak; ik gun anderen ook dat ze ‘het goed hebben’. Vooral het lot van kinderen raakt me. Tijdens die reizen valt me regelmatig op dat onderwijs in veel landen beter kan. Daarom heb ik samen met Emmy Janssen van Wilde Ganzen, die alles regelt rondom testamenten, specifiek bepaald dat mijn geld straks naar onderwijsprojecten voor meisjes in Azië gaat. Heel fijn om dat met haar zo gedetailleerd uit te werken. Wat ik zo goed vind aan het werk van Wilde Ganzen is dat het gaat om projecten met een begin en een eind, en dat het geld doelmatig wordt besteed. En die projecten worden gedaan met de kracht van de mensen op de plek zélf. Volgens mij is het alleen op die manier blijvend.”

Goed geregeld
“Ik ben blij dat ik het allemaal geregeld heb, want ik wil mijn familie en vrienden niet belasten met dit soort beslissingen. De wetenschap dat mijn geld een goede bestemming krijgt geeft rust. Het geeft me een goed gevoel dat als ik er straks niet meer ben, ik nog steeds iets beteken voor anderen.”